Jos & Jacqueline in Oz

vrijdag 10 april 2020

De bouw is begonnen

Vooralsnog heeft het "communist china virus", zoals een van onze ministers in het parlement wil dat het genoemd wordt (het peil van sommige ministers hier is gelijk aan dat van Wilders), geen negatieve invloeden op onze bouw. Vier weken geleden is gestart met het terrein vlak en bouwrijp maken.

Vorige week is het beton gestort nadat benodigde loodgieters-voorbereidingen waren verricht en de vloerverwarming was geïnstalleerd.

Deze week is een start gemaakt met de houten frames.

Van boven naar beneden:

Dit wordt de achterkant van het huis, met mooi uitzicht glooiend naar beneden.
In het midden van het beeld komt het grote raam van de eethoek.
Vanuit de kamer hebben we een goed uitzicht op Table Top mountain, waar ons gehucht naar genoemd is.

Op de volgende foto sta ik in de toekomstige eetkamer.
Aan de rechterkant opent de vouwdeur naar het overdekte terras.

Terug naar de bovenste foto:

Rechts van de eetkamer ga je richting de zithoek en werkkamer.
Vandaar verder door naar de slaapkamers.
Helemaal aan de rechterkant van het huis is de badkamer e.d.
Links van eetkamer is eerst de keuken, dan de garage.

De onderste foto laat de voorkant van het huis zien.
Helemaal links de 2e badkamer, dan de 2e logeerkamer. Dit wordt mijn cockpit kamer.

Daarnaast de werkkamer, voordeur en hal, inloop-pantry en garage.

Tijdens het rondlopen heb ik gisteren een foutje ontdekt. De ruimte voor de nieuwe koelkast is ongeveer 10 cm te smal. Mogelijk ook te ondiep, dat heb ik nog niet gecontroleerd. Gelukkig ontdekken we dit nu, want het is nu nog relatief eenvoudig te corrigeren.

De verwachting van de bouwer is dat er niet teveel problemen op zullen gaan treden m.b.t. de bouw. Dit wordt hier als essentiële activiteit gezien en alleen bij immense problemen met virus-verspreiding zal dit stilgelegd worden. Kortom vooralsnog lijkt alles volgens planning door te gaan. Na dit weekend (het lange paasweekend) waarin normaal de helft van Australië gaat kamperen, zal het duidelijk worden of veel mensen inderdaad thuis gebleven zijn ter voorkoming van verspreiding van het virus. Er staan hoge boetes op het onderweg zijn zonder evidente reden als boodschappen doen en dergelijke ($1000 - $1600, verschilt per staat). Vakantiehuisjes zullen gecontroleerd worden en indien bezet zullen de inwoners beboet worden. En jawel natuurlijk, gisteren werd een minister gespot in zijn vakantiehuisje aan de kust. Hij is inmiddels beboet en door de minister president verordonneerd per direct terug te keren naar zijn woonplaats. Of dit mogelijk nog consequenties voor zijn positie gaat hebben is niet duidelijk.

Nog enkele plaatjes als afsluiting, tot de volgende update.

zondag 12 januari 2020

Bushfires update

Hallo allemaal, hier in Romsey nog steeds alles goed. Geen branden of allemaal maar kleine onbetekenende vuurtjes.

De situatie in Albury is minder rooskleurig. De brand oostelijk van Albury is een beetje dichterbij gekomen en heeft nu een afstand van ongeveer 40 km. Zuidelijk is het vuur nu vlakbij Myrtleford, een klein plaatsje waar we regelmatig naar toe gingen toen we nog inAlbury woonden. Afstand tot Albury is beduidend groter, 80 km, maar het vuur verspreid zich al weken in noordwestelijke richting, dus de afstand wordt langzaamaan kleiner. Gelukkig is de temperatuur flink gedaald en valt er wat regen. Niet genoeg om de branden te stoppen maar wel om het tempo van de verplaatsing te vertragen. Vooralsnog is er geen gevaar voor Albury en zullen onze bouwplannen niet bijgesteld hoeven te worden. Het gaat nog maanden duren voordat er substantiële regen gaat vallen, voor die tijd zullen de branden niet uitdoven dus we zijn nog niet uit de gevarenzone.

Er is nu 11 miljoen hectare verbrand, dit is 110.000 vierkante km. Nederland heeft een oppervlakte van 45.500 vierkante km. Dus inmiddels is het meer dan 2 x Nederland, 2 weken geleden was het ongeveer 1 x Nederland. Menselijke slachtoffers zijn beperkt met de laatste week vooral een paar brandweerlieden, triest. Het dierenleed is inmiddels onbeschrijfelijk, ettelijke miljoenen dieren hebben het loodje gelegd. De dieren die het gered hebben kunnen in de wijde omgeving echter geen voedsel meer vinden en zullen zeer waarschijnlijk alsnog sterven.

De prime minister begint langzaam het licht te zien en heeft het nu een beetje beter onder controle. Tot op heden weigerde hij iets te roepen over zijn beleid omtrent climate change. Vandaag, eureka, begint hij vaag iets te roepen over dat ze toch maar iets gaan doen. Iedereen blijven ademen graag want ik moet het eerst nog zien.

Groetjes
We houden jullie op de hoogte.

Jos/Jac

zaterdag 4 januari 2020

2020 Bush fires

We krijgen in toenemende mate vragen vanuit Nederland over the branden hier in Australie. Diverse familieleden en vrienden zijn verontrust over de ontwikkelingen. Vandaar even een update.

Om te beginnen, wij zijn okay op dit moment. Er zijn wat branden in de buurt geweest maar tot op heden zijn die snel onder controle gebracht. De meest verontrustende brand startte 1 Jan op ongeveer 20-30 km van hier waar 100 hectare brandt. Gelukkig was het weer op dat moment zodanig dat de brandweer het heel snel onder controle had. Dus op dit moment is hier waar we nu wonen (zie plattegrond) alles okay.

Bij Albury (waar we volgende maand willen beginnen met bouwen van ons huis!) is de situatie niet zo goed, daar zijn de branden genaderd tot ongeveer 100 km. En 100 km bij heel grote bosbranden (met heel harde wind en 47gr op dit moment) is niet zoveel. Vonken en kleine stukjes brandend hout (= ambers) kunnen wel 20-30 km vooruit geblazen worden en nieuwe branden stichten. De eerste branden zijn gestart aan de kust op een afstand van ongeveer 300-400 km. Deze branden dichter bij Albury zijn gestart in the Snowy Mountains (door blikseminslag). 100 km komt erg dichtbij nu. De branden bewegen momenteel ruwweg NW (zie pijl plattegrond) en passeren Albury aan de oostkant, tenminste als de wind niet veranderd naar een meer westelijke richting. Dus ook in Albury is er voorlopig nog niets aan de hand maar de brandweer zit er bovenop omdat Albury Wodonga in totaal meer dan 100.000 duizend inwoners heeft.

In de laatste plattegrond een overzicht van de huidige situatie. Linksboven in de cirkel Albury, in zuidoostelijke richting de branden. Direct oostelijk de gevaarlijkste. Meer naar het zuiden de branden met de grootste omvang en verwoesting.

Er speelt zich hier een ramp af op dit moment.
4 Miljoen hectare is afgebrand op dit moment, de Amazon branden had een oppervlakte van 900.000 hectare.

70 meter hoge vlammen zijn gezien, het Sydney Opera house is 65 meter.

Sinds het begin van de branden zijn 3000 huizen verwoest. Op dit moment zijn er 9 doden in NSW en 2 doden in VIC bevestigd. Er zijn echter tientallen vermisten, en daarvan zullen er zeker al meerdere dood zijn. Over slachtoffers met brandwonden en andere letsels wordt niets gezegd maar dat zal ongetwijfeld een veelvoud hiervan zijn. En wat doet onze premier? Hij gaat op vakantie naar Hawaï en komt pas terug wanneer er zeer verontwaardigd gereageerd wordt op deze actie. Vervolgens maakt hij de ene blunder na de andere. Hij beweerd dat dit allemaal niets te maken heeft met climate change. Dat we ons moeten focussen op het blussen van de branden en dan zorgen dat de kolenmijnen onze economie weer vlot moeten trekken. Wanneer de vrijwillige brandweerlieden hun salaris van de oorspronkelijke werkgevers gaan verliezen wordt er nauwelijks gereageerd vanuit de regering.

Pas een paar dagen later komt er een veel te late reactie en belooft hij compensatie vanuit de regering.
Pas vandaag!!!!! (inmiddels brandt er een oppervlakte ter grote van Nederland, een paar dagen geleden de helft van België) komt hij met een een pro-actief beleid van hulp en schakelt hij alle hulpdiensten in die er bestaan waaronder het leger (er worden 3000 reservisten ingezet). Er zijn heel veel goed aspecten van Australië, dat is de reden waarom we hier nog steeds wonen. De politiek echter is lachwekkend en naar mijn opinie ziet het gros van de politici in de zak van de multinationals en die zijn degenen die het land besturen. "Climate change, wij kunnen daar niets aan veranderen want dat gaat ons teveel geld kosten." Al roepen ze dat niet hardop natuurlijk. Wat ze wel roepen is dat ze "schone" kolen produceren, whatever that may be ....

Het laatste plaatje overigens is een beeld van Bondi beach in Sydney op dit moment.
We houden jullie op de hoogte.

Groetjes
Jos

dinsdag 22 december 2015

Nog een tandje erbij

Inmiddels 7 weken na de luchtige opmerking van Jac om even contact op te nemen met Ochre. We dachten dat we terecht gekomen waren in de TGV, maar de laatste drie weken zijn er nog een paar tandjes bijgezet.

Na de gebruikelijke bureaucratie bleek het verkrijgen van de officiele papieren om te kunnen werken als GP, vrij eenvoudig. Dit is nu allemaal afgehandeld, na het nodige heen en weer emailen natuurlijk. Tussen alle bedrijven door zijn we drie keer naar Lancefield gereden om huizen te bekijken in Lancefield en de dorpen in de omgeving. De eerste keer was niet echt een succes. De meest veelbelovende huizen waren al under contract en de rest bleek toen we ze eenmaal zagen niet echt in aanmerking te komen. Wat wel nuttig was, was het contact met een makelaar die ons waarschuwde voor het feit dat het huizenprijzen in Lancefield en omgeving hoger zijn dan in Albury omdat alles relatief dichtbij Melbourne is.
Dit advies ter hand genomen hebben we maar een tonnetje erbij gedaan en 2 weken later weer enkele bezichtigingen. Een huis sprong er echt uit, een ander ook maar dat was in een verdacht buurtje met nogal was overlast, dus kwam niet meer in aanmerking. Het huis dat overbleef was schitterend maar had een paar minpuntjes, een ervan was de prijs (meer dan een half miljoen, kuch kuch). Twee huizen verder stond ook een huis te koop, beduidend goedkoper. Dit was volgens de makelaar een beetje uitgeleefd, dus verder niet meer naar gekeken. Op weg naar huis nagedacht hoe nu verder, een bod doen, maar hoeveel dan wel, etcetera.
De maandagochtend toch nog maar even op internet gekeken naar het andere huis. Foto's okay. Minpuntjes van het andere huis (geen houtkachel, geen aircon, geen schuur) waren hier geen minpuntjes. Ligging van het huis met living op het noorden, perfect. Kortom, we moeten dit huis eerst zien voordat we gaan onderhandelen over het andere huis. Maar wanneer dan, het is allemaal heel erg druk met afspraken her en der. Donderdag 17/12 was mogelijk voor een bezichtiging, dus maar weer die kant op. En vanaf dat moment gaan de afterburners aan.
17/12: bezichtiging van het huis om 13.00. Heeft likjes verf nodig maar is alles behalve uitgeleefd. Het heeft een houtkachel, een schuur, aircon, de keukenkastjes zijn al licht van kleur, doorbreken van een muur zoals in het andere huis is niet nodig. Kortom, dit is het. Even smoezen met elkaar, makelaar verstaat er toch geen hout van, soms is het handig om vloeiend Nederlands te spreken. Hop, mee naar het kantoor.
14.00 Bod. Tegenbod (niet acceptabel). Midden tussen ons bod en de oorspronkelijk prijs in gaan zitten. Wat morren aan de andere kant maar uiteindelijk wel geaccepteerd. Helemaal hyper op weg naar huis. Even onze makelaar gebeld. Ja, ons huis staat sinds ongeveer een uur ook te koop.
18/12: Er zijn al diverse mensen op de site geweest (ik email deze gegevens persoonlijk aan iedereen, mocht ik iemand vergeten, sorry, stuur ons ff een email). Er is ook een vrouw die niet op zaterdag tijdens de open dag kan komen kijken naar het huis en die wil graag een afspraak maken voor maandag. Nou wat ons betreft akkoord natuurlijk.
19/12: Open huis. Blijkt die vrouw met man en kind toch ook vandaag rond te kijken. Maar ze willen maandag met de ouders terugkomen want ze hebben nog nooit een huis gekocht. Okay, plausibel.
20/12: Rustdag, met enorm veel wind en een grote brand niet zo ver van ons vandaan, na een tijdje is dat ook duidelijk te ruiken.
21/12: 's Morgens auto voor een beurt weggebracht, huis weer op orde voor de kopers. Afspraak met de accountant voor het tekenen van de papieren betreffende het bedrijf wat ik start. Om hier te werken als GP is het fiscaal zeer aantrekkelijk om alle facturen via een bedrijf binnen te laten komen waarop het bedrijf vervolgens mij (en ook Jac) een salaris uitbetaald (Jac wordt mijn "assistente" op papier ...). Eenmaal weer thuis, even lunchje en dan lopen met hondjes terwijl de kopers het huis weer bekijken. Duurt max 20 min. zegt makelaar want jullie moeten immers naar jullie volgende afspraak. Na 25 minuten iedereen nog druk bezig, na 40 minuten berichtje van makelaar, kom maar terug. Wat blijkt, ze hebben een bod gedaan. Kan meer worden volgens de makelaar, dus hij gaat het verder regelen. Wij ondertussen naar onze notaris voor het nieuwe huis, daar wat uitleg gekregen en getekend, Dus we hebben een nieuw huis gekocht. Eenmaal weer thuis, makelaar. Alles goed, nog 10.000 erbij gekletst, wij accepteren dit bod uiteraard. Dus we hebben een huis verkocht. Pfffffffff... wat een hectiek allemaal.
22/12 Tijd om te gaan werken, nog 60 uur te gaan.

Grt
Jos

vrijdag 4 december 2015

Plannen veranderen soms

Toen ik in mei van dit jaar begon te werken in Wodonga was het alleen maar positief. Het werk was uitdagend genoeg, de sfeer op de afdeling was hetzelfde als in Wangaratta, de directe collega's perfect om mee te werken en plezier te hebben. De afstand tot waar we wonen was helemaal het einde, kortom reden om een blok land te kopen en een huisje te bouwen om daar te blijven totdat we oud en versleten zijn.

Blok land werd gekocht, plattegrond werd getekend, offertes werden aangevraagd. We stonden op het punt om definitief met aannemers te gaan praten.

Dan ontploft er ineens een bom, figuurlijk gesproken, en gaat alles op het werk met rasse schreden bergafwaarts. Ik zal jullie de details besparen maar het heeft inmiddels al geleid tot het vertrek van twee vaste krachten die er al jaren werkten. Er staan al een paar andere vertrekkers op de nominatie omdat ze zoekende zijn. Artsen hier in Australie die zoeken naar een nieuwe baan hebben meestal niet veel meer dan een paar weken tot maanden nodig.
Na een akkefietje met een "paperpusher", waarin ze mij en nog drie andere artsen ten overstaan van de gehele afdeling zwaar beledigde, was voor mij ook de maat vol en begon ik na te denken over iets anders. Terug naar Wangaratta zou een optie zijn, maar dat zou weer autorijden betekenen. Toch maar even gaan praten, zij zochten op dit moment geen senior, vermoedelijk vanaf februari maar dat was niet zeker.
Twee weken geleden roept Jac tussen neus en lippen door, misschien even met Ochre praten, de organisatie die ons hier naar toe heeft gehaald. Zo gezegd zo gedaan, daarna is alles in een gigantische stroomversnelling terecht gekomen. Vorige week vrijdag gesprek gehad in Lancefield (1 uur noordelijk van Melbourne) om daar te beginnen als huisarts. Maandag bericht dat ik kon beginnen, gisteren mijn registratie aangevraagd, vanochtend gehoord dat alles okay is, dus werd er geopperd of ik per 1 februari zou kunnen beginnen. Gezien de situatie op het werk heb ik daar uiteraard JA op gezegd.

Het blok land houden we, het plan is namelijk om over 4 jaar met pensioen te gaan en dan hier terug te komen in het huis dat we tegen die tijd gebouwd hebben.

Pfffff, en nu zit ik uitgeteld op de stoel omdat ik twee dagen lang in en rondom huis aan het opknappen ben geweest voor het geval dat ....

We houden jullie verder op de hoogte.

Jos/Jac

dinsdag 13 oktober 2015

Cockpit en dergelijke

Even een update van Down Under.
Na de vakantie waren we ineens "groot"grondbezitters en wel 2 acres, 8.000 m2. Dit is zelfs voor Australische begrippen 'n wat groter stuk land. Voor de regio waar wij wonen is het niets bijzonders, er zijn stukken land die vele malen groter zijn. Voor ons is het meer dan genoeg.

De zomer is ook gearriveerd, we hebben al een paar dagen van 30+ achter ons. Gelukkig is het echter nog vooral lenteweer, de beste tijd van het jaar hiero. Het is ook het beste groeiseizoen wat betekent dat de 2 acres inmiddels overgroeit zijn met gras en onkruid. Het blijkt zo hoog te staan dat het niet meer op een normale manier te maaien is. En dus moeten we hier een professional voor inhuren, waarschijnlijk gaat dit grapje ons 600 dollar kosten. Stom natuurlijk, we moeten gewoon een beetje beter opletten en maaien voordat het te hoog staat. Dan moet er natuurlijk wel eerst een ride on mower gekocht worden want 2 acres wil je niet met een klein handmaaiertje maaien. Luxe problemen zullen we maar zeggen.

Het cockpit project is ook weer een nieuwe fase ingegaan. Na alle problemen met het opblazen van de computer, laten repareren en opnieuw installeren, bleek het item dat dit allemaal veroorzaakt had helemaal niet te werken. Dus contact opgenomen met de leverancier. Een paar dingen geprobeerd, wilde allemaal niet werken. Dus terugsturen die hap. Afijn een paar weken later een werkend apparaat ontvangen, geinstalleerd en het werkt inderdaad. Al met al heb ik nu een funtionerende cockpit met een autopiloot, 'n flight management computer, een main instrument panel en yoke alsmede de andere instrumenten. Alle switchen en lampjes werken naar behoren, her en der moest er wel het een en ander opnieuw geprogrammeerd worden, maar een kniesoor die daar op let.

De laatste paar dagen ben ik weer verder gegaan met een ander onderdeel, de throttle. Ik gebruik op dit moment een CH trottle, niet echt lijkend op die van de 737. Na enig surfen op het internet, bouwtekeningen gevonden, hout had ik nog, dus weer aan het timmeren en zagen geslagen, vooral zagen. Het voorlopig resultaat ziet er aardig uit al zeg ik het zelf. De speedbrake, flaphandel en het trimwheel ontbreken nog, kwestie van tijd. Daarna alles voorzien van draadjes en switches en vervolgens koppelen met de computer. De elektromechanische onderdelen moeten echter nog geleverd worden. Over een paar weken hoop ik ook een werkende throttle te hebben.

Jos