Slecht nieuws, beter nieuws en waarschijnlijk goed nieuws

Slecht nieuws
Na een flink aantal maanden bouwen, solderen, testen, veranderen, opnieuw testen en tenslotte triomferen, is er nu even een setback. Ik heb al eerder gesproken over open cockpits, zij hebben al diverse dingen geleverd, tot nu toe allemaal in goede orde. De EFIS, de autopiloot, de flaps indicator, allemaal dingen die gewoon te gecompliceerd zijn voor mij om te bouwen of het lukt wel maar gaat teveel tijd kosten. De FMC, flight management computer, waarmee je de vluchtgegevens invoert in de autopiloot en het apparaat wat communiceert met ATC (air traffic control), behoort ook tot de categorie te moeilijk te bouwen. Dus ook maar gekocht en in goede orde gearriveerd, binnen twee weken om precies te zijn. Alle kabels meegeleverd inclusief een eigen power supply (made in China). Alles aangesloten, plof aardschakelaar eruit, geen power meer. Alles eruit, schakelaar omgezet, power hersteld, computer werkt echter niet meer. Los van de computer power supply getest, plof, aardsch..... Power supply open gemaakt, blijkt het laatste stukje draad onbeschermd te zijn en direct contact te maken met de PCB en zo kortsluiting te veroorzaken. Enigszins stom maar dapper, eigen power supply gebruikt, aangesloten aan mijn tweede computer en alles werkt. Computer naar de reparateur gebracht, nou komt het slechte nieuws, mother board en power supply doorgebrand, inclusief manuren zo'n 1200 dollar schade. Maar ja, bewijs maar eens dat dit veroorzaakt werd door de geleverde power supply van open cockpits. Uiteindelijk bieden ze 10% korting op elke volgende order, niet veel maar beter iets dan niets.
Beter nieuws
Het bouwen is inmiddels in een stroomversnelling gekomen omdat ik immers niets met de computer kan doen. Het ziet er verdomd aardig uit al zeg ik het zelf. Binnenkort kan ik alles aan gaan sluiten en kijken of het allemaal ook nog steeds werkt.

Het wellicht goede nieuws.
Vandaag heb ik een dag in Wodonga op de ED gewerkt. Uitstekend naar mijn zin gehad en ik heb ja gezegd op voorwaarde dat ze me ongeveer hetzelfde gaan betalen als in Wangaratta. Vandaag zat ik 20 minuten na de overdracht van mijn patienten, aan het avondeten onder het genot van een rood wijntje. Zo'n 70 km dichter bij huis werken heeft toch wel heel veel voordelen. Nog even afwachten met wat voor aanbod ze aan komen zetten en dan ben ik mogelijk over een maand klaar in Wang. We gaan vervolgens zo'n 10 dagen op vakantie, en dan neem ik nog twee weken extra vrij om vervolgens flink dichter bij huis aan de slag te gaan.

Groetjes
Jos

Weer een stapje verder

Het electronische deel van het werk nadert zijn einde. Ik werd echter steeds benieuwder hoe het er allemaal uit zou zien dus heb ik alles maar even ingebouwd voor een sneak preview. Ziet er gelikt uit al zeg ik het zelf. Het eerste doel nu is alle electronica aansluiten en werkend krijgen en het geheel opbouwen in de huidige stellage. Rest van de apparatuur inbouwen, yoke, radio's, voetpedalen, etc. Dan alle benodigde software weer werkend krijgen zodat er weer "gevlogen" kan worden met deze simulator. Tenslotte beetje bij beetje het interieur afwerken zodat het uiteindelijk oogt als een echte 737 cockpit. Dat stadium is nog heel verder weg. Maar het begint er al een beetje als een cockpit uit te zien.

Jos

Gestaag verder

Overhead, gedeeltelijk voorzien van wires en werkend.

Het fysiek bouwen van de overhead is klaar. Alle switches, knoppen, lichtjes en cijferblokken zijn ingebouwd. Dit was het eenvoudige deel van het werk. Nu komt het het priegelwerk van knoppen met lichtjes verbinden, solderen en testen. En tenslotte als een soort van slagroom op de pudding, het verbinden met de computer en programmeren van elke individuele switch en elk lichtje. Alhoewel dit programmeren steeds sneller gaat vormt het nog steeds de belangrijkste vertrager in het proces.

Achterzijde van de overhead

Close up

Je moet een beetje gestoord zijn om een project als dit te starten. Maar gelukkig heb ik het internet en kan veel van mijn vragen beantwoord krijgen door alleen maar wat te zoeken op het internet. 5-10 jaar geleden zijn er een aantal, in mijn ogen, totaal gestoorde figuren in Spanje begonnen met het bouwen van een 737 Cockpit voor de flightsimulator. Ze hebben inmiddels een goed lopend bedrijf, open cockpits, dus zijn duidelijk geslaagd in de opzet. Zij hadden echter niets om op terug te vallen, ze hebben alles van de grond af ontwikkeld, elk programma voor elk individueel knopje of lichtje zelf moeten schrijven en er was niemand die ook maar enige vorm van hulp kon bieden bij problemen. Terwijl ik met dit project bezig ben krijg ik met de dag meer respect voor deze lui.

Over een paar weken hoop ik de complete overhead te hebben voorzien van wires, getest en klaar voor gebruik. Dan kan ik de laatste hand gaan leggen aan de rest van de cockpit, datgene dat nog gedaan moet worden tenminste. Tegen de winter kan ik dan waarschijnlijk alles met elkaar gaan verbinden en een eerste "testvlucht" maken. Overigens de flaps indicator heb ik inmiddels aan de praat gekregen, ik heb opgegeven om bij te houden hoeveel uren dat gekost heeft, maar het werkt!!!

Ondertussen gaat hier alles volgens plan.
Jac liet haar mobiel vallen vorige week. Daarna kon ze alleen nog maar bellen door de telefoon op speaker te zetten. Dat is een beetje ongemakkelijk, dus maar een andere telefoon aangeschaft. Natuurlijk was alleen het duurste plan op haar van toepassing volgens de verkoper. Dat hebben we in alle rust eerst maar eens zelf nagerekend en bleek uiteraard absoluut niet nodig te zijn. Dus we zijn nu ettelijke honderden dollars goedkoper uit.
Mijn mobieltje, inmiddels 7 jaar oud, begint ook kuren te vertonen. Dus daar ook maar even voor gekeken. Pre-paid bekeken, ik bel namelijk nauwelijks maar moet vooral bereikbaar zijn. Nou dat was helemaal niets voor mij natuurlijk, ze zou wel eens uit gaan zoeken was voor mij de beste oplossing is..... Pre-paid dus, kost me waarschijnlijk 60 dollar per jaar aan bellen en (beperkt) internetten + de kosten van de telefoon (ongeveer 200 dollar eenmalig). Zelfs het goedkoopste abonnement hier is vele malen duurder.
Vorige week verder nog een sollicitatie de deur uit gedaan naar de Wodonga Emergency Dep., ongeveer 15-20 minuten rijden vanaf ons huis. Als dat wat wordt ben ik straks wat minder tijd kwijt met het op en neer rijden. Voordat we zover zijn echter, zijn we waarschijnlijk enkele maanden verder.
Een vriendin van ons, Inge die woont in Sydney, is bevallen van een gezonde dochter en wij zijn genomineerd om haar surrogaat grootouders te worden omdat de echte opa en oma in Nederland wonen en dat is zover weg. En natuurlijk zijn we vereerd met deze titel en gaan we dit meisje ongelooflijk verwennen zoals alle opa's en oma's dat doen.
Laura, de dochter van Kerry en Scott waar we op de bruiloft zijn geweest, is inmiddels ook bevallen van een dochter. Zij wonen ook in de buurt van Sydney. Dus we zullen spoedig maar eens een keer richting de grote stad gaan voor wat bezoekjes her en der. Jac gaat binnenkort al naar Inge, ik kan nog niet in verband met het werk.
Dat was het weer, meer nieuws heb ik niet.

Grt
Jos

Vakantie...?!

Jos besteedde een halve zin aan de feestdagen en dat wil ik toch even rechtzetten. Wat mij betreft, en volgens mij denkt hij er hetzelfde over, waren het de beste Kerst en Oud & Nieuw alhier tot nu toe!
En dat kwam omdat onze vrienden Elly en Bert hier bij ons waren; door omstandigheden kon Elly langer vrij krijgen in deze periode dan normaal. En wat wilde het toeval? Jos, die altijd met Kerst werkt, was dit jaar 1e Kerstdag vrij. En Oud & Nieuw ook nog eens, helemaal luxe! Ikzelf hoefde alleen de donderdagen en vrijdagen te werken... dus dat liet alleen 2 januari over, haha. Alsof het zo had moeten zijn dus.

Lekker bijkomen

Geen woorden nodig...

Aan deze kant waren we al op tijd met de voorbereidingen begonnen; de buitenboel bespuiten tegen spinnen en alle webben verwijderen, het zwembad helemaal tiptop in orde brengen en het glazen hek wassen, ramen weer eens wassen (oeps, dat was 2 jaar geleden...), kerstmenu bedenken, vlees bestellen, vis inslaan, kerstversiering aanbrengen... Heerlijk, na vorig jaar helemaal geen energie erin gestoken te hebben ging ik deze keer lekker los.
De dag voor Kerst kwamen Elly en Bert aan, en wonder boven wonder kwamen ze een naar hoest-virus en de gebruikelijke jetlag zowat binnen 24 uur te boven, dus kon het genieten beginnen.
Voor 1e Kerstdag hadden Jos en ik een uitgebreid menu gekozen wat we in fases aten; rond lunchtijd het voorgerecht, eind van de middag het hoofdgerecht en tegen koffietijd het dessert. Zo hadden we iedere keer weer trek in de volgende gang, en achteraf bleek dat we tussendoor helemaal niets gesnoept hadden. De dagen daarna hebben we dat ruimschoots goedgemaakt, hihi. Elly en Bert wilden ook graag een Kerstmenu voor hun rekening nemen, en omdat Jos 2e Kerstdag moest werken stelden we dat uit tot 3e Kerstdag. Dat eten was ook zo lekker dat we hen met veel genoegen nog enige dagen hebben laten koken! Of om met Elly te spreken: "Wat Bertje maakt, smaakt!".

Pavlova; het traditionele Oz Kerstdessert

ff klussen

Veel kaarten, loungen in en om het zwembad, kokkerellen, kletsen, beetje shoppen en wat kleinere uitstapjes waren genoeg om ons lekker aangenaam bezig te houden. De temperatuur was warm tot zeer warm dus veel inspanning was niet voor de hand liggend. Wel heeft Bert met een beetje hulp van Jos onze houten omhuizing van de swimjets waarvan veel planken waren kromgetrokken simpelweg omgetoverd tot een permanent dubbel-lounge bed. Compleet met een parasol die we nog hadden liggen is daarmee een lelijk geworden hoek van het zwembad nu een gezellige extra lig- en schaduwplek geworden. En 's avonds zorgen de ledlampjes onder de overhang die langzaam van kleur veranderen voor een prachtige lichtshow; super! Daar zullen we nog vaak en lang plezier van hebben.
Oud & Nieuw leek rustig te gaan verlopen, maar halverwege de 31e bleken we toch met z'n tienen te zullen zijn. Wij hadden al vroeg boodschappen gedaan, dus de later aangemelde gasten brachten ook wat vlees en salades mee voor de BBQ. Opnieuw een geslaagde avond, die uitmondde in twee uitnodigingen om te komen eten voordat onze gasten weer naar huis zouden vliegen. En daarmee waren de laatste dagen dan ook snel gevuld.

Regelmatig afkoelen; extern en intern :)

Mooie ketting he? :)

We hebben het zo gezellig gehad dat de tijd vloog, terwijl het tegelijkertijd na een paar dagen al zo vertrouwd aanvoelde alsof het altijd zo geweest was. Het was heerlijk om met Elly bij te kletsen en Bert beter te leren kennen, en wij genoten mee van het feit dat zij de zon en zomer opzogen. Ondanks dat Jos en ik geen vrije dagen hadden en we ook niet op reis zijn gegaan, voelde het ook voor ons als vakantie.
Onherroepelijk komt altijd echter de dag van het afscheid, en dat was echt even slikken... Wat jammer dat Nederland zo ver weg is. Maar Elly en Bert, zoals jullie zelf zeggen: "Gelukkig hebben we de foto's nog!"
Jac

Een zeer voorspoedig 2015

Vanuit een zonnig Down Under, iedereen een heel voorspoedig en gezond nieuw jaar toegewenst.

Na een uitermate gezellige kerst en oud en nieuw met Australische en Nederlandse vrienden bij ons rond het zwembad en de patio, zijn we stiekum de zomer ingeslopen. We hebben al enkele hete dagen achter ons waarvan een of twee ook nog eens benauwd, uitzonderlijk voor onze regio. Ook vandaag, inmiddels al meer dan 35 graden om 11.30 uur, loopt het kwik weer richting de 40 graden. De geplande 18 holes, zoals elke donderdag, zijn dan ook vervangen door een koele snookerronde in de commercial club. Verder is het geen weer om ook maar iets te doen.

De simulator vordert gestaag maar traag. Na de initiele problemen met de "plug and play" materialen verloopt het programmeren inmiddels iets soepeler. Al werkt de flaps indicator overigens nog steeds niet, dit ligt even in de kast te wachten op nieuwe inzichten. Alle switches en aanverwante zaken zijn gearriveerd en de eerste panels voor de overhead zijn klaar. Het anti Ice panel is helemaal klaar. Alle onderdelen zijn voorzien van draden en het programma voor het panel is geschreven en werkt, na enige haperingen her en der natuurlijk. Meteen openbaren zich weer nieuwe potentiele problemen. De hoeveelheid draden die van dit ene panel komen is enorm, zo'n kleine 50. Ik dacht aanvankelijk wel gebruik te kunnen maken van de draden waarmee de oude speakers gekoppeld waren aan de radio. Niet zo'n dikke draad, maar 50 van die draden levert een enorme kabel op. En aangezien dit panel slechts een van de 15 panels is die voorzien moeten worden van dit soort draden, gaat dit spoedig een onoverkomelijk probleem worden. Dus maar naar de winkel gegaan om het dunst mogelijke materiaal te zoeken wat flat cable of ribbon cable wordt genoemd hier in Aussieland. Dit gaat werken volgens mij, 50 van die draden bij elkaar is ongeveer even dik als 5 van mijn speakerkabels.

Voor wat betreft de bosbranden, een aantal vrienden/familieleden hebben zich afgevraagd of wij gevaar lopen, die heersen nu vooral in de Adelaide Hills en richten daar overigens massale verwoestingen aan omdat ze nog steeds niet onder controle zijn. Sommige van de branden doen ze helemaal niets aan omdat ze te gevaarlijk zijn om in de buurt te komen. Maar de Adelaide Hills zijn te vergelijken met de Alpen in Europa gezien vanuit Nederland. Dus voordat dit hier een probleem op gaan leveren moet er nog het een en ander gebeuren. Het begint hier overigens op dit moment te regenen, zeer welkom want de tuin begon het aardig moeilijk te krijgen ondanks de beregening. Hopelijk valt of is er flink wat gevallen in de omgeving van Adelaide, eigenlijk de enige manier waarop een brand onder controle te krijgen is hier in dit gebied.

Groetjes,
Jos

FS Deel 4, .... PP ....

PP, twee letters die in de computerwereld een overduidelijke betekenis hebben nl. plug and play. Makkelijker kan het niet. Je koopt iets in een computerwinkel, je plugt het thuis in, er ratelt wat van binnen, en het spul werkt, al dan niet met enkele simpele wijzigingen/aanpassingen. Nou, voor sommige betekent PP heel wat anders maar daarover later meer.

Al bouwend kwam ik erachter dat het bouwsel te groot werd, of de kamer te klein, afhankelijk van hoe je er tegenaan kijkt. Dus moest er eerst weer het een en ander afgebroken worden om vervolgens met aanpassingen weer te worden opgebouwd. Het resultaat staat er nu, klaar om verder te worden ingericht met het computerspul. Er moet nog een dak op natuurlijk en de wanden moeten nog opgebouwd worden, een kniesoor die daar op let.
Alle panelen zijn geprint en op plexiglas bevestigd. Daar kunnen geleidelijk aan de gaten in aangebracht worden om de led verlichting en schakelaars in te bevestigen.

De twee meest gecompliceerde onderdelen, de EFIS en de Autopiloot, waren al eerder binnengekomen. Materiaal van Open Cockpits, een stelletje mafkezen zoals ik die ooit op het idee kwam een 737 Cockpit te gaan bouwen en nu een florerend bedrijf hebben omdat hun materiaal vanuit de gehele wereld door velen besteld wordt. Ik ben absoluut niet de enige in de wereld die hiermee bezig is.
En met het noemen van Open Cockpits ben ik gelijk aangekomen bij de letters PP. Bovengenoemde twee onderdelen zouden PP zijn. Nou dit bleek niet waar te zijn, het heeft pak en beet zo'n 4-5 uur geduurd voordat deze PP onderdelen up and running waren. Tja, ken gebeuren, foutje bedankt, maar alles werkt dus no problem. Ware het niet dat de flap indicator, dit dingetje dat hiernaast is afgebeeld, ook nog moest worden geinstalleerd. Conform de beschrijving eenvoudig qua wiring en dan copy en paste in een notepad document (zoiets als word maar veel simpeler) en overzetten naar een SIOC dokument (specifieke computer"taal" voor dit soort projecten). En vervolgens vliegen maar.......

Nou, niet dus, geen enkele reactie van het apparaat. 10 uur verder, tientallen mogelijke oplossing onderzocht en uitgeprobeerd, min of meer geconcludeerd dat het programma waar ik mee "vlieg", PMDG 737 NGX, niet goed werkte. Opnieuw installeren zou mogelijk de oplossing zijn. Deze gedachte meteen verworpen, natuurlijk zit de fout daar niet in, moet iets in de SIOC programmering zijn. Dus SIOC taal bestudeerd, veel geleerd, veel dingen geprobeerd, apparaat reageert niet. Afijn, 30 uur later, tja je moet er iets voor over hebben, eindconclusie moet PMDG fout zijn. Opnieuw geinstalleerd, voila, het werkt !@#$%^&*()_+@#$%^&*()_.

Jippie alles werkt ..... of toch niet, de EFIS en Autopiloot die oorspronkelijk werkten hebben inmiddels de geest gegeven. En ik heb na een hele dag puzzelen de pijp maar even aan Maarten gegeven, morgen weer verder of overmorgen. Misschien maar even weer wat bouwen, vergt wat minder van de hersenen en levert sneller wat tastbaars op.

Plug en Play, ja ja, niet voor Open Cockpits zullen we maar zeggen. Maar het materiaal dat ze leveren is wel tip top in orde.

Groetjes
Jos

Tradities

Het is er dan toch van gekomen... nooit verwacht... We hebben eindelijk, voor het eerst in ons leven, een nep kerstboom gekocht. Jos had het al eeeeeeeuwen geleden zullen doen, ik wilde maar niet. Op 20 minuten van hier kun je jaarlijks iemands land oprijden, uit een houten box een zaag pakken als je die van jezelf vergeten bent, een mooi boompje uitkiezen uit een veld met naaldbomen, omzagen, en het betreffende aangeplakte bedrag achterlaten in een "honesty" box. Heel andere bomen dan in NL: langere naalden, en heerlijk geurend... Als je ze goed water geeft blijven ze de hele Kerstperiode zo'n lekkere dennegeur afgeven in je huis.

Maar toch, overstag dit jaar. Geen geur, niet zelf uitzoeken en omzagen, maar wel een boompje wat een perfecte vorm heeft, nergens dunne plekken, niet al te groot, geen naalden die uitvallen, en als pegel, lampje of bal niet goed hangen buig je gewoon het takje om. Het heeft z'n voor en z'n tegen.

Omdat er hier geen Sinterklaas gevierd wordt is het traditie dat liefst op of zo snel mogelijk na 1 december de Kerstboom wordt opgezet en het huis wordt versierd in Kerstsfeer. En vooral heel, heel veel lichtjes buiten om je huis en in de tuin, en dan liefst allerlei kleuren en knipperend... precies wat ik NIET mooi vind, haha. Overal in de buurt zie je mensen bezig, een enkeling had zelfs de euvele moed om in het weekend, nog net geen december, al aan de slag te gaan, foei volgens lokale traditie-kenners! :)

Het toeval wilde dat Jos en ik allebei vrij waren maandag (1 december), de boom al eind oktober gekocht hadden (ja, als je veel langer wacht heb je geen eerste keus meer!) en Jos voorstelde om 'm dan maar op te zetten. Toch nog een beetje tegen m'n gevoel in, het was immers nog niet na 5 december, bedacht ik dat we er dan wel lekker lang plezier van hebben. Het is toch altijd een klus, de lichtjes, de slingers, en dan al die ballen, sterren, pegels, en nog meer kleine balletjes... best fijn om lang van te genieten. Vol goede moed ging ik dus aan de slag. Het was een graadje of 34 en erg benauwd, maar ik wilde de boom graag buiten opzetten dus helaas pindakaas; geen airco, alleen maar een fan. Ik geloof niet dat het ooit echt zal wennen, kerstversieringen aanbrengen in de zomer. Het zweet liep in straaltjes over m'n hele lijf maar toen ik eenmaal begonnen was moest het ook af. En gelijk maar alle verdere nog aanwezige kerstversiering een plekje gegeven op het terras of in huis.

Dus, op de 1e december stond onze eerste nep Kerstboom geheel conform ozzie tradities in volle glorie opgetuigd. 

Alleen; dat hoort dan eigenlijk dus helemaal niet buiten! Ja, daar leef je wel in de zomer, maar die kerstboom, die hoort binnen in de woonkamer te staan waar zelden iemand vertoefd. Waarom? Niemand die het weet, maar dat is nou eenmaal traditie.

Saint Becka...

...en Saint Hope

Tja... mijn traditie was vroeger altijd een Echte boom, Na Sinterklaas oftewel het weekend voor Kerst, In de winter... daar was toch al niets meer van over, dus dan nog maar beetje afwijken en onze eigen draai geven aan een ozzie traditie. Onze geheel eigen traditie, beetje van hier en beetje van daar en vooral veel van ons zelf! Zo hebben wij nog steeds een heuse piek (dank An, zowel de gouden als de goud/bruine leven nog!) en niet de hier gebruikte Kerst-ster bovenin de boom.

Jos heeft de Kerststal opgezet naast de kerstboom (heeft er nog iemand ouderwets grotpapier?!!! we hebben niet genoeg...). Laat die boom nou naast de hondenhokken staan; kerstal er dus bovenop! Hope en Becka vinden het prima, zolang zij maar in hun hok kunnen liggen, maakt niet uit in welke, ze wisselen dat graag af. Want dat is nou eenmaal hun traditie; als wij buiten op het terras zitten, liggen zij graag bij ons, in hun hok. Al dan niet met Kerststal op het dak.

Tradities...

Jac