Tastes of Rutherglen

Oftewel; wijnfeest in Rutherglen, 45min hier vandaan.

Er zijn daar veel wineries (wijnkelders, maar de meesten hebben geen kelder, haha). Daarnaast groeien er ook allerlei andere heerlijke dingen: olijven, walnoten, allerhande bessen, kastanjes. Er er worden lekkere producten gemaakt zoals kazen, olijfolies, ijs, mosterds, etc.

De "tastes of Rutherglen" is een proeverij, een combinatie van eten en wijn, vlak voordat de druiven geplukt worden. Sommige wineries hebben hun eigen restaurant, anderen laten eten cateren. De meesten hebben ook live muziek: jazz, rock, country, evergreens, overal wat anders.

Liefhebbers kunnen een kaartje kopen wat recht geeft op 2 kleine gerechten (ter grootte van een voorgerecht) met bijpassend glas wijn. Er is een brochure waarin alle deelnemende wineries staan met hun gerecht en wijn per weekenddag, en ook welke artiest/groep ze hebben. Zo kun je kiezen wat je wilt proeven, en dus welke wineries je wilt bezoeken (er zijn er tientallen, dus allemaal lukt niet in 1 dag).

Jos werkt dit weekend, dus ik ging graag in op de uitnodiging van een collega om gisteren samen te gaan, en met mij 2 anderen. We hadden mazzel met het weer; geen regen overdag, lichte bewolking en niet al te heet (28gr).

Onze eerste keuze viel op All Saints, omdat ze daar lamsstoofvlees hadden met truffelaardappelpuree...mmm... en een mooie rode wijn; ik heb het gewoon lekker weggesloeberd en ben glad vergeten wat het was :) Het is de enige in de omgeving die eruit ziet als een kasteel hoor.

Sang, rechts op de foto, is pas sinds eind vorig jaar aan het overstappen van bier naar wijn, en als welwillende collega's hebben we dat overal duidelijk kenbaar gemaakt dus hij kreeg veel uitleg en aandacht bij de proeverijen. Voor een beginnend wijndrinker is zijn keus bijzonder: de soepele wijnen vind 'ie niks, en zwaardere wijnen heerlijk! En tot zijn eigen verbazing lust hij ook wel een matig zoet wit wijntje. Het was erg vermakelijk om hem wijnen te zien ontdekken, en omdat hij in deze regio nog niet veel op stap is geweest gedroeg hij zich bovendien als een echte (oosterse!) toerist: overal moesten we foto's maken, waar hijzelf dan op moest staan.

Katrina, in het midden en verpleegkundige net als ik, moest na de 1e winery helaas haar kids oppikken van hun respectievelijke sporten.

Jo(anne), links op de foto en net als Sang huisarts, was de BOB. Ze dronk een wijntje bij de gerechten, maar verder geen geproef voor haar deze week. Gelukkig voor haar gaat ze volgend weekend met een paar vrienden en hoeft zij niet te rijden. Zij is een echte liefhebster van wijn.

Bij de 2e winery nam Sang nog een klein hoofdgerecht, maar Jo en ik spaarden onze honger voor een toetje bij de 3e winery; chocoladetaart met bessen en room, en bijzonder genoeg een shiraz erbij! Volgens Jo geen combo, maar ik kon het wel waarderen.

Jo zette mij rond 18u als laatste thuis af, en kwam nog even binnen... om vervolgens gezellig mee te eten met Jos en mij, uiteraard met een wijntje erbij, dus die schade was voor haar ook weer ingehaald.

Kortom; een prima manier om een gewone zaterdag in het begin van de herfst door te brengen.

Jac (geen paniek; donderdag mag ik naar de kapper!!!)

Zoek de verschillen ......

Dit was het uitzicht vanuit onze achterdeur midden september vorig jaar.

Dit is wat we nu zien op de eerste dag van de herfst hier down under, er is 't een en ander veranderd. Afgezien van de aanvoer van wat nieuwe planten zit het project erop. We kunnen nu overdag genieten van het zwembad en afkoelen van de hitte (vermoedelijk pas volgend jaar, want echte hitte hebben we hier deze zomer nog niet gehad en zullen we voorlopig waarschijnlijk ook niet meer krijgen). En 's avonds kunnen we heerlijk op het terras zitten zonder opgevreten te worden door het ongedierte, omdat het terras afgezet is met vliegengaas. Heerlijk, het lijkt wel vakantie. Het beroerde is dat onze werkgevers ons nog steeds enkele dagen per week willen zien, maar ja daar betalen ze dan ook voor.

Geleidelijk aan raken we steeds meer gesettled in dit heerlijke land. Jac heeft het vanaf het begin goed naar haar zin in de nieuwe baan en dat neemt eigenlijk alleen maar toe. Ik heb het altijd goed naar mijn zin gehad en doe meer en meer naarmate de kennis en kunde toeneemt.

We hebben wat vage plannen om bridgeles te gaan geven in ons buurthuis. De enige mogelijkheid om te bridgen hier is bij "de club" en de gemiddelde leeftijd is 80 of zo, beetje overdreven maar toch. In ons lokale buurthuis worden allerlei cursussen gegeven en zaken georganiseerd. Dus heeft Jac even gebeld of ze geinteresseerd zijn in een stel wat wel wat bridgelessen wil verzorgen. Met als achterliggende reden mensen leren kennen en mogelijk een bridgeclubje starten met leeftijdsgenoten. Wie weet gaat dit nog wat worden.

Verder is er hier niet zoveel gebeurd en dat willen we voorlopig graag nog even zo houden want al die bureaucratische perikelen zijn ons niet in de koude kleren gaan zitten.

Het reisje naar Nederland dat voor dit jaar gepland was hebben we uitgesteld en dat wordt nu 2012. Vermoedelijk ergens Mei of Juni, maar dat is nog zo ver vooruit dat de precieze planning nog volgt. Het zal voor mij de eerste keer worden in een paar jaar, dus dit wordt zeker niet weer uitgesteld, calamiteiten daargelaten natuurlijk.

Groetjes vanuit een zonnig en warm (maar ook nattig) Down Under

Jos

Cruising into 2011

Kort na de Kerst vlogen wij naar Sydney om 's middags aan boord te gaan van de Pacific Jewel, het cruiseschip waarmee wij 2011 in zouden cruisen. Het is een enorm schip, 14 dekken hoog, met genoeg ruimte voor bijna 2000 passagiers en 750 bemanningsleden. Gelukkig zijn er voortdurend dingen te doen en zien op verschillende dekken en plekken tegelijk, en zijn al die mensen nooit allemaal bij elkaar! Ook zijn er meerdere restaurants, en kun je vrijwel de hele dag door eten, waardoor ook dat zonder echt dringen gepaard ging.

Wij hebben een cruise gemaakt naar New Caledonie en Vanuatu, 2 landen in de Pacific beide bestaande uit meerdere eilanden. Het kaartje van de reis geeft ongeveer onze route aan, en een idee waar ten opzichte van Sydney we voeren.
Na 2 redelijk ruwe zeedagen waarop wij gelukkig niet zeeziek werden kwamen we aan in Noumea, de hoofdstad van New Caledonie. Een bustocht door Noumea bracht ons bij het aquarium, waar we een voorproefje kregen van de kleurenpracht die we later al snorkelend in het echt zouden zien. Bijgevoegde foto doet geen recht aan de sprankelende kleuren in het echt: vissen in felblauw en -geel, rood, eigenlijk alle kleuren van de regenboog, en in veel verschillende vormen. Prachtig om te zien, helder en lekker warm water, dus we hebben regelmatig lekker gedobberd.
Vooral in Vanuatu zijn de mensen arm, maar erg vriendelijk en leggen graag en makkelijk contact. Ik vraag me af of zij ongelukkiger zijn dan wij, met al onze bezittingen; ik denk het niet. Misschien zouden we ze beter met rust kunnen laten... Ze verbouwen hun eigen groentes en fruit, en in het tropische klimaat groeit alles als kool. Met wat kippen, en vis uit zee, hebben ze eigenlijk alles wat ze nodig hebben. Veelal wonen ze nog in kleine hutjes, maar zijn voornamelijk buiten en gebruiken hun hutten vooral om te slapen.
Het was wel geruststellend om te weten dat rond 1949 de laatste kannibalistische moord was gepleegd... vooral toen traditionele krijgers ons (quasi-)dreigend omsingelden!
Zelf hadden we nog nooit van Vanuatu gehoord voor we in Australie kwamen wonen. Naar bleek tijdens de reis kwam dat omdat dit land pas vanaf 1980 onafhankelijk werd van Engeland en Frankrijk, en toen de oudere naam Nieuwe Hebryden inwisselde voor Vanuatu. het bestaat uit 83 eilanden die lang niet allemaal bewoond zijn. Naast een aantal bewoonde eilanden hebben we ook Mystery Island bezocht, een klein niet-bewoond eiland, en erg mooi. De witte zandstranden en tropische bomen leveren vele schitterende foto's op. Op dit moment is het regenseizoen in de tropen, en dus hebben we regelmatig een tropisch buitje gehad, aan boord en op de eilanden. Soms was het bewolkt, soms zonnig, maar altijd warm en drukkend. Jos had daar veel last van, ik kan het beter hebben. Hij was blij met airco-tochtjes op de eilanden, of de airco op de boot. Pardon; het schip, ik begrijp dat je zo'n ding niet "boot" mag noemen.
De bemanning aan boord werkt keihard, maar ook zij waren allemaal even vriendelijk en behulpzaam. Alles was enorm goed geregeld. Er is veel vertier aan boord, en wij genoten vooral van live muziek, danslessen en vrij dansen, avond shows met muziek, dans, cabaret en een geweldige goochelaar. De restaurants zijn allemaal goed; je moet echt oppassen om niet te over-eten! :)
We hebben aan boord veel geluierd, al dan niet rond het zwembad op het topdek, en heerlijk gelezen. Lekker bijkomen na al dat zware werk rondom ons eigen zwembad. Oudjaarsavond werd groots gevierd buiten... totdat om kwart voor 12 een plensbui de geluidsinstallatie onbruikbaar maakte. Dus stopte de band met spelen, en werd de pret binnen voortgezet.
En zoals je dat van de serie "Love Boat" kent was er op de voorlaatste avond een Champagne toren. De uitgedeelde champagne was helaas niet te drinken; waarschijnlijk lang vantevoren ingeschonken waardoor de bubbels eruit waren. Maar dat mocht de pret niet drukken; wij hebben genoten van een heel relaxte vakantie naar prachtige eilanden.

Een uur na thuiskomst begon het hier te regenen, en is sindsdien elke dag nat geweest. Waar kennen we dat toch van? :)
Maar vergeleken met de overstromingsramp in Queensland, waar meer dan 75% van de staat onder water staat, mogen wij niet mopperen. En dat doen we dus ook niet.
Jac

Voor, tijdens en na de Kerst

Met de top 2000 van radio 2 op de achtergrond, via internet, is het genieten om weer een berichtje te schrijven. Allemaal aanzetten die radio jongens; heerlijk jeugdsentiment! Beetje jammer dat hij er hier steeds uitklapt, maar ik start de site steeds maar weer op.
Jos en ik zijn na ons vorige bericht vrolijk doorgegaan met werk in de tuin (en soms minder vrolijk, maar toch doorgegaan...). We hebben de stutmuren afgemaakt, hebben getegeld, gevoegd, gespit, tuinaarde gestort, bemest en beplant. Geveegd, geruimd, nog eens geveegd, nog maar eens. Jos heeft met een dingo (graafmachine) het voormalig grasveld naast het terras vlak gemaakt, zacht aflopend naar de vorig jaar aangeplante tuin. We hebben daar 2,5 week geleden nieuw gras in ingezaaid, en dat staat al ruim 5cm hoog.
We hebben onze eerste slang in de tuin gespot. En laten verwijderen door een slangenvanger; het bleek een kleine maar uiterst dodelijke bruine slang te zijn. Opgeruimd staat netjes!

De glazen zwembadschutting is geplaatst, en het kunstgras naast de tegels rond het zwembad aangelegd. De grote parasol is net op tijd voor Kerst aangekomen.
Daags voor Kerst, bezig met wat klusjes in de tuin, hebben we voor het eerst samen een duik genomen; de zon scheen, het was warm en we hadden hard gewerkt. Heerlijk!!
1e Kerstdag... was het zwaar bewolkt, en regende het later. Gelukkig is ons terras inmiddels overdekt, en konden we toch buiten spelletjes spelen. Het Kerstdiner hebben we verdeeld over lunch en avondeten, en dat beviel perfect. Op de foto slecht zichtbaar een halve kreeft met garnalensaus... mmmmm!!!! Ons plan om de dag rond het zwembad door te brengen ging niet door, maar we hebben wel een relaxt dagje gehad.Vandaag, Boxing Day, was het half bewolkt, maar erg winderig. Ik heb wel even gezwommen en zoals je hierboven in het midden kunt zien de swimjets uitgeprobeerd. Ik kan daardoor op de plaats blijven zwemmen, met flinke tegenstroom van de jets. De parasol heb ik maar dichtgevouwen, de wind was erg sterk.
Morgen wordt het te koud om te zwemmen; "slechts" 22gr, en dat voelt niet zo erg warm hier. Zeker niet met de te verwachten wind.
Maar... dinsdag vertrekken we voor onze cruise naar de Pacific. We nemen snorkel spullen mee, en zullen hopelijk regelmatig in en rond het water liggen!
Voor iedereen een fijn uiteinde van 2010 (met die top 2000 gaat dat wel lukken!!) en een knallend begin van 2011. Hopelijk niet al te veel last van de sneeuw rond de jaarwisseling voor jullie.
Glij voorzichtig... :)
Jac

Hard werk

Het is potverdories hard werken hier in Aussie!

Tenminste... als je een zwembad wilt hebben en er zelf ook wat werk voor doet:) Niet direct omdat je heel graag wilt, maar vooral omdat onze metselaar niet op kwam dagen op de ruim vantevoren beloofde dag. Er moest een flinke stutmuur gebouwd worden vanwege het hoogteverschil (zwembad ligt lager dan de rest van de tuin), en omdat die metselaar ons dus liet stikken, is Jos zelf aan de slag gegaan.

Vorige week heeft hij 2,5 dag hard gewerkt, met wat hulp van Scott op donderdag en van mij op vrijdag. Gisteren zijn we samen weer druk bezig geweest. Het is een beetje ongemakkelijk dat onze werkgevers ons ook af en toe willen zien; dat houdt zo op! :) Of, zoals Jos zegt "op m'n werk kan ik tenminste een beetje bijkomen".

Maar het muurtje staat nu, alleen de afdek-caps moeten er nog opgeplakt worden. Dan moet het tussen het hoger gelegen gedeelte van de tuin en de nieuwe muur nog opgevuld worden met aarde, nadat we een afwateringsslang erachter hebben gelegd en met kiezels omgeven.

Hopelijk krijgen we dat morgen klaar... want dan brengen ze de tegels. Die wil Jos zelf gaan leggen, en gezien het mooie werk wat hij op ons terras geleverd heeft zie ik dat helemaal zitten. Volgende week heeft hij 4 dagen achter elkaar vrij, en dan gaat 'ie dat op z'n gemakkie doen.

Als dat klaar is kan het zitgedeelte naast het zwembad met kunstgras gevuld worden, en intussen kan het helaas verplichte hek op de nieuwe stutmuur geplaatst worden zodat niemand per ongeluk kan verdrinken in het zwembad. En dan, dan kunnen we het gebruiken. Er wordt nog steeds gezegd "voor de Kerst klaar", maar die opgegeven 2 tot 3 weken zijn inmiddels voorbij; we zitten nu aan de 2 maanden :)

Inmiddels hebben we ook een dak gekregen boven ons terras; dat stond in 2 dagen. Jos heeft er al een plafond-ventilator in gemonteerd, en wil het nog helemaal met vliegengaas gaan afzetten. Dat laatste wordt een zegen, zeker nu er door de vele regen een enorme vliegen- en muggenplaag voorspeld wordt. Of ook dat voor de Kerst klaar; de tijd zal het leren.

De tuin groeit en bloeit intussen vrolijk verder, die heeft veel baat bij de regelmatige en forse regenbuien. En soms zien we daarin vreemde dingen, zoals deze roos met meerdere ongeopende knoppen in z'n bloem, heel bijzonder.

Oh ja; ik had het over "onze werkgevers". Ik heb dus een nieuwe baan, weer als praktijkverpleegkundige in een andere huisartsenpraktijk. Voor iedereen die ik in NL gezien heb; die baan die ik al min of meer achter de hand had als die eerste nieuwe baan niet zou bevallen, maar die pas in december zou beginnen. Dat klopt, ik begin 20 december echt, maar heb al enige dagen hier en daar vakanties van andere verpleegkundigen opgevangen. Nu ga ik om de andere maandag een dagje om "erin" te blijven, en eind v/h jaar begint het echt. Nou ja... na de eerste week hebben wij 2 weken vakantie, maar daar kon ik ook niets aan doen, dat was al geboekt :)

Ik ga maandag en dinsdag werken, en om de andere woensdag. 50% dus, helemaal mooi. Het is een hele fijne praktijk, met een aardige werkgever die zelf de zaak regelt, en sympathieke collega's. Ik heb enorm geboft dat ik deze baan heb gekregen, en heb er dan ook echt zin in.

Nu dat zwembadje nog "effe" klaar, dan kunnen we er met Kerst lekker in ronddobberen.

Jac

DOCTOR Jos

YESSSSS!!!!!!!!!!!!!!!

Jos is geslaagd voor z'n laatste artsexamen!!!

Dus nu kan hij eindelijk landelijk geregistreerd worden. Tot nu toe was zijn registratie beperkt tot het ziekenhuis waar hij nu werkt en maar voor 5 jaar, maar met die landelijke registratie ligt heel Australie voor onbeperkte tijd voor hem open.

Afgelopen zaterdag heeft hij in Adelaide examen gedaan. De woensdag ervoor zijn we samen rustig die kant uit gereden, paar uurtjes rijden per dag en af en toe een heel of half golfbaantje lopen.

Zaterdag was zenuwslopend; Jos zat in de middagsessie, dus je wacht de hele ochtend totdat je eindelijk mag. Hij moest zich om 12 uur melden, en het examen begon om kwart voor twee, dus dat was wederom een nerveus-makende bedoening. Vervolgens moest iedereen 16 casussen doen in 10 minuten per casus, met om de 4 casussen een ruststation.

Na afloop dacht hij het redelijk gedaan te hebben, maar je weet niet echt wat ze willen zien en horen natuurlijk. Het bleef zo spannend, dat hij gisteravond maar moeilijk in slaap kon komen, wetend dat de uitslag vandaag bekend zou worden.

Vanochtend stond de uitslag op het internet, en zijn nummer staat onder het lijstje geslaagden!

Normaal gesproken zouden we dat natuurlijk vet vieren, maar Jos moet vanmiddag en vanavond werken, dus dat bewaren we nog even tot het weekend.

Voorlopig blijft Jos lekker werken op de eerste hulp van het ziekenhuis in Wangaratta, het bevalt hem daar goed. Wat de toekomst brengt; vanalles mogelijk, we zien het wel. In ieder geval is er de rust dat hij niet alleen overal in dit land maar ook voor voor zolang als hij wil mag werken.

Dit was nog de laatste officiele hobbel in onze emigratie naar Australie, en die heeft Jos met glans overwonnen; wat een kanjer! Hij is nu eigenlijk voor de 2e keer geslaagd voor z'n artsexamen, dus mag zich zeker terecht die titel aanmeten. Ik ben beretrots! En we zijn natuurlijk enorm opgelucht dat dit klaar is. Misschien moeten we maar een boekverbranding organiseren om de niet meer benodigde examenbundels en -krabbels ritueel te verbranden :)

Jac

Water

De laatste weken lijkt het thema van ons leven "water" te zijn.

De afgelopen winter, met name in augustus en september, is er zoveel regen gevallen dat we voorlopig uit de droogte zijn in grote delen van New South Wales en in Victoria (ten zuiden van ons). Het eerste weekend van september waren er overstromingen, o.a. rondom Wangaratta, waardoor Jos ineens gebeld werd of hij op zondag kon werken omdat een andere arts niet bij het ziekenhuis kon komen door overstroomde, afgezette wegen.

Wij hebben geen last gehad van overstromingen omdat we op een heuvel wonen. Wel hebben we waterschade gehad in onze garage; bij het bevestigen van de zonnepanelen vlak voor de winter heeft iemand vergeten een dakpan goed terug te leggen, en daardoor kregen we al die regen op het plafond van de garage. De installateur zou dit laten maken, maar het vereiste maanden van vragen, zeuren, en uiteindelijk dreigen met een klacht voordat er eindelijk een begin werd gemaakt met de herstelwerkzaamheden. Afgelopen weekend is het beschimmelde stuk van het plafond verwijderd, en inmiddels is het werk zover gevorderd dat er alleen nog maar geverfd hoeft te worden... maar de afgelopen dagen heeft het zoveel geregend dat het daarvoor te vochtig is.

We hebben in 3 dagen tijd meer dan de voor october gemiddelde 50mm regen gehad; 80 mm in totaal, waarvan vandaag alleen al haast 50mm. Dat heeft opnieuw tot overstromingen geleid, onder andere aan het andere eind van Thurgoona (ons dorp), richting Hume Lake, op een zeer laag gelegen weg. Ik ben er zojuist geweest; de politie heeft de weg nog niet afgesloten, maar adviseert er alleen met een 4 wheel drive doorheen te rijden; ik heb er paar gezien die het risico namen, en dan nog alleen heel langzaam. In de foto's bij dit bericht zou op geen enkele foto water te zien moeten zijn...!

Op het nieuws zie ik dat in nabijgelegen dorpen huizen overstroomd zijn, en ook de golfcourse in Thurgoona is op het moment een rivier; wij zijn wederom blij met die heuvel waarop wij wonen.

De aanleg van ons zwembad past natuurlijk ook in het water-thema; al ligt de aanleg deze week stil vanwege... juist, de regen. Het is te nat voor het storten van het beton rondom het bad en voor de betongeulen waarop de nieuwe stutmuurtjes gebouwd moeten worden.

Het laatste water-item is... een geplande cruise! We hoorden dat helaas het geplande bezoek uit Nederland tijdens Kerst en Oud & Nieuw niet door kan gaan, maar wij hadden wel allebei vrije dagen genomen. Dat is nogal lastig in die tijd, en Jos heeft al te horen gekregen dat het niet meer mogelijk zal zijn om allebei deze feestdagen vrij te hebben. Nu hadden we de vrije dagen dus die wilden we goed gebruiken; Jos kwam met het idee voor een cruise, en inmiddels hebben we iets uitgezocht en geboekt. Vreemd genoeg zijn cruises hier zo'n beetje de goedkoopste manier van vakantie vieren.

We vertrekken kort na de Kerst, en varen vanuit Sydney naar een aantal Pacifische eilanden in New Caledonie en Vanuatu (voordat we hier woonden wisten we niet eens van het bestaan van die landen af...), ten noord-oosten van Australie. Oud & Nieuw vieren we aan boord, dat lijkt me heel apart.

Hopelijk is het dan inmiddels wel droog! :)

Jac

PS: en dan heb ik me ook nog aangemeld voor waterpolo dit seizoen...