Prezzies

Hoe langer je hier bent, hoe makkelijker het wordt om al die woorden die Assies laten eindigen op "ie " te vertalen naar wat ze werkelijk bedoelen. "Brekkie" is breakfast. "Sicky" is een vrije dag die je opneemt terwijl je je baas vertelt dat je ziek bent, en waarvan iedereen vindt dat je die best af en toe mag gebruiken. En "prezzy" is een present natuurlijk!

Deze verjaardag kreeg ik het meest absurde prezzy wat ik tot nu toe ooit gehad heb: m'n ontslag! :)

Toegegeven; ze hadden niet door dat het mijn verjaardag was. Maar nog mooier was, dat ze niet wisten dat het een perfect verjaarscadeau was. Nu hoef ik straks zelf geen ontslag meer te nemen! :) Maakt het altijd makkelijker bij sollicitaties. M'n contract wordt na 7 april niet verlengd, maar door vakantiedagen heb ik afgelopen donderdag m'n laatste werkdag al gehad. Moesten we echt even vieren met een happie uit eten.

Verder zijn we flink aan de slag geweest met een aantal beslissingen die we uitgesteld hadden tot we wisten of we konden blijven:

- in april worden er zonnepanelen op ons dak geplaatst

- eind mei gaan we met Kerry & Scott 2 weekjes naar Darwin & omgeving

- in september (voorjaar) wordt er een zwembad in de tuin gebouwd, jippie!!!!! We hebben vorige week een template van bouwplastic op ware grote uitgelegd, om te kijken wat de beste plek was ervoor. We hebben een goede spot gevonden, en Jos heeft meteen maar even uitgeprobeerd of het lekker zwom...

Oh ja, niet te vergeten; van Jos kreeg ik een iPod! Kortom, op het moment lijkt het leven van prezzies aan elkaar te hangen... we genieten er maar lekker van!

Jac

Grote grijns

Na ons bericht dat we mogen blijven worden we veel gevraagd waarom we naar het buitenland moeten om ons visum op te halen. Dat is een gevolg van dit specifieke visum (er zijn heel veel soorten permanente visa); dit is een visum waarvan verwacht wordt dat het in het buitenland wordt aangevraagd. Je mag het ook vanuit Australie doen, maar je wordt beschouwd als niet (of niet permanent) in Australie wonend. Daarom wordt verwacht dat je het visum dus ook in het buitenland ophaalt... een soort "dus" die we nog steeds niet echt begrijpen, maar het is nou eenmaal zo.

We moeten 8 werkdagen het land uit, zo lang duurt het maximaal om elders e.e.a. te regelen bij de Australische ambassade. Waarschijnlijk gaat het sneller in Nieuw Zeeland, maar mogelijk heb je al die dagen nodig in bijvoorbeeld Indonesie... Ach ja, het heeft ook z'n voordelen om zo'n twee weken het land uit te "moeten", we maken er een fijne vakantie van.

We hebben het natuurlijk al flink gevierd intussen! Vrijdagavond zijn we saampjes sjiek uit gaan eten; ik ben lekker voor de kreeft gegaan!

Kerry & Scott waren dit weekend in de King Valley, op zo'n 1,5 uur van hier, en nodigden ons uit om van gisteren op vandaag in de logeerkamer van hun gehuurde huisje te logeren, zodat we het samen konden vieren.

Daar zijn we gretig op ingegaan, en rond lunchtijd kwamen we daar aan. Na een heerlijke lunch in een wijnhuis (het is weer een wijngebied!) hebben we wat rondgereden, een wandelingetje gemaakt naar een (droog) watervalletje en langs een stuwmeer. 's Avonds was er een fund raising feest bij de lagere school in het dorp, waarbij iedereen welkom was. Gratis eten en drinken (en heerlijk!) en muziek op de koop toe. De buitjes van de middag waren over, en we genoten van een heerlijke avond buiten in een groep onbekenden... maar je hebt altijd snel aanspraak, dus het was gezellig. We hebben een flinke donatie gemaakt voor het schooluitstapje! Na nog een poosje kaarten in het huisje zijn we tevreden naar bed gegaan.

Vanochtend hebben we na het ontbijt in het huisje een flinke poos gekletst met de eigenaar van het wijnhuis die ook het huisje verhuurden. Ze beginnen binnenkort met kooklessen (er zitten daar allemaal italianen, mmmmm!!!!) dus we zullen vast nog eens teruggaan. Wij vonden het iets te vroeg om hun wijn te proeven (rond 11u), maar Scott liet zich niet weerhouden :)

Daarna op een terrasje nog een poosje zitten kaarten, waarna we naar huis gingen.

Deze week gaan we onze "verplichte" vakantie boeken. We zullen in de periode van 21 mrt tot 4 april weg zijn, Nieuw Zeeland ligt het meest voor de hand, maar misschien is Hawaii wel een optie... Kortom; nog meer te genieten binnenkort!

En dan ben ik ook nog van plan om een paar weekjes naar NL te komen in jullie zomer. Maar dat kan pas na onze al geplande vakantie met Kerry en Scott eind mei/begin juni, waarschijnlijk naar tropisch Darwin in het noorden. Kortom; allerlei leuke plannen!!! We gaan even flink schade inhalen, en lekker genieten van het hier ook echt mogen zijn.

Jac

WE MOGEN BLIJVEN!!!

Ongelooflijk...!!!

Vanmiddag kort na 12 uur liet Jos een bericht achter op mijn voicemail "Jac, wil je me even bellen, want we moeten snel een vlucht naar Nieuw Zeeland boeken, als je begrijpt wat ik bedoel!".
Nou, dat begreep ik wel, het kon maar 1 ding betekenen: ons permanente visum is goedgekeurd!! Trillend van de zenuwen die eruit kwamen, met tranen over m'n wangen belde ik Jos terug, en vroeg nog even voor de zekerheid "Dit is toch geen grapje he?".

Thuisgekomen was er echter al een email van onze migratie-agent. Het enige wat we moeten doen is het land ongeveer 2 weken verlaten om in het buitenland ons visum op te halen en Immigratie te laten weten wanneer we weg zijn en waar naartoe. Dit omdat dit specifieke visum alleen buiten Australie afgehaald kan worden (vraag me niet waarom, ik heb het al opgegeven om het te begrijpen :) ).

Ineens is dus alles rondgekomen, net nu we de zenuwen kregen of het wel op tijd kwam. Ja dus, het is op tijd!!

We zijn zooo blij, dit lost alle ellende op. Nu kunnen we vrijuit kiezen wie waar werkt en hoeveel uur per week en waarom :)

Ik heb zojuist een tafel gereserveerd in de Fine Dining Room (heeeeerlijk eten!), en met Jos afgesproken dat we een taxi naar huis nemen na het eten... er zullen wel enkele hersencelletjes sneuvelen door de wijn vanavond... :)

Een heel blije Jac

Wijzer?

Het wachten is nog steeds op bericht over ons visum. Vrijdag ben ik even langs gegaan bij onze migratie agent met wat vragen.
Ben het volgende aan de weet gekomen:
- De minister beslist hoeveel permanente visa er in een bepaalde maand worden uitgegeven.

- Elk soort permanent visum heeft een bepaalde prioriteit, en onze aanvraag gebaseerd op mijn werk plaatst ons in de 3e categorie qua prioriteit.

- In een maand wordt het quotum eerst opgevuld met de 1e categorie-aanvragen die behandeld zijn, aangevuld met 2e categorie, dan 3e zolang als er plaats is, etc.

Als je visumaanvraag wordt behandeld, en goedgekeurd, dan kom je dus in een wachtrij tot je binnen het quotum valt. Je hoort niet dat de behandeling is afgerond, en ook niet of het is goedgekeurd, totdat er plaats voor je is. Ons soort visum wordt in Adelaide behandeld, en er is geen mogelijkheid om contact te hebben met de casemanager die je aanvraag in behandeling heeft; bellen kan niet, op e-mails wordt niet gereageerd.

Alle gegevens die Immigratie in december jl aan ons vroeg hebben ze nu. Nu gaat een periode in waarvoor geldt "geen nieuws is goed nieuws" want als het visum afgekeurd zou worden dan horen we het.

Heel veel tijd om op deze aanvraag te wachten hebben we niet, want begin mei loopt ons huidige visum af. Dan moeten we of het land uit, of kort voor die tijd opnieuw een 2-jaar visum aanvraag doen om legaal hier te blijven. Dit vereist wel een werkgever die meewerkt, wat niet altijd even makkelijk is.

Om technische redenen mogen we die aanvraag voor een 2-jaar visum hier afwachten, maar de huidige visum-procedure niet. En in de tijd dat die nieuwe aanvraag loopt zal er dan waarschijnlijk beslist worden over ons permanente visum. Het is dus behoorlijk spannend.

Na dat bezoek aan de migratie agent dacht ik "ik weet nu meer, maar ben er niets wijzer geworden...".

De lange onzekerheid maakt het niet altijd even makkelijk om te genieten van de fijne dingen. Bijvoorbeeld het feit dat Jos sinds begin februari als Senior arts op de EHBO werkt en betaald wordt, nog maar 3 dagen per week werkt en 1 weekend per maand. En dat de plantjes in de tuin groeien en bloeien. Dat we gezond en samen zijn en feitelijk niets te klagen hebben. Soms is het nodig om daar bewust bij stil te staan, en niet teveel te piekeren.

En dus gewoon speculaasjes te bakken om mee te nemen naar een lunch afspraak. Of m'n haar na een knipbeurt voor de grap eens stijl te laten fohnen... ik ben toch maar weer voor de krullen gegaan!!!

Jac

Beroemd

Immigratie weet nog niet zeker of we mogen blijven, maar intussen ben ik wel beroemd! ... in heel Albury en omstreken dan toch :)

Bijgaand krantebericht uit de lokale krant beschrijft het feit dat onze regio dit kwartaal landelijk de hoogste vaccinatiegraad heeft behaald. Kerry, midden op de foto, speelt vanwege haar werk hier een belangrijke rol in. De krant wilde een interview met foto, en daarvoor ronselde ze mij, en meteen ook maar een van onze huisartsen. En een kind wat toevallig in de praktijk was, maar op dat moment helemaal geen prikken nodig had (kinderen doen het altijd goed op foto's, zo wist de fotograaf te vertellen).

Het is wel knap dat de journalist 2 volle zinnen van mij voor het bericht wist te produceren; zo lang hebben we elkaar die middag telefonisch niet eens gesproken volgens mij... Ze checkte vooral de correcte spelling van mijn achternaam, die hier gemakshalve meestal als Dejong wordt geschreven: zelf korten ze alles af, dus een achternaam bestaande uit niet 1, maar zelfs 2 woorden, dat kan er haast niet in :)

Nou ja, het is een aardig vervolg op mijn televisie nieuws-optreden van zo'n 2 jaar geleden; toen speelde ik patient voor een andere huisarts uit mijn praktijk. Affijn, je maakt nog eens iets mee.

En dat op Boxing Day, terwijl jullie 2e Kerstdag vierden. Hier stelt dat niet zoveel voor; meestal slapen mensen hun roes uit, of gaan naar de uitverkoop om ongewenste kerstcadeautjes te ruilen of alsnog hun slag te slaan in de post-Christmas gekte.

Het feit dat Boxing Day op een zaterdag valt wordt echter als zo zielig gezien, dat we morgen, maandag, een inhaal-feestdag hebben, zodat we toch 2 dagen betaald vrij zijn; dat is wel weer aardig!

Hopelijk is iedereen daar veilig (en zonder breuken of andere ongelukken) door de Kerstdagen heen geglibberd, en nu op naar 2010. Fijn uiteinde!

Jac

Weer een nieuwe hoepel van immigratie

Vorige week hebben wij onze medische keuring ondergaan. Bij de keuring hoort ook een rontgenfoto van de borstkas, die is nu inmiddels drie keer gemaakt bij Jac, de eerste twee keer als normaal afgegeven in het rapport van de rontgenoloog. Deze keer was er een overijverige figuur want die schreef in zijn rapport dat er op de foto dingen te zien waren die zouden kunnen wijzen op een mogelijk emfyseem.
Op maandag kregen we een brief van immigratie (ik citeer, en vertaal even voor het gemak):

Ik, dr. huppeldepup, heb Jacqueline onderzocht en het volgende gevonden:

Omdat Jacqueline emfyseem heeft dient ze gezien te worden door een longspecialist die de aard van de emfyseem vaststeld en vervolgens een rapport schrijft voor immigratie.

Je kunt je voorstellen dat we enigszin over de rooie gingen.

Ik heb Jacqueline onderzocht????
Wij hebben die goeie man nooit gezien, laat staan dat hij Jac onderzocht heeft.

Omdat Jacqueline emfyseem heeft ?????
Hoezo? Waar komt dit nou ineens vandaan?

Het enige wat we konden bedenken was de Ro-foto, maar we hadden zelf het rapport niet gezien, dit zat in een dichte enveloppe. Wat blijkt na het lezen van het rapport dat we op een andere manier geritseld hebben, het is een ietwat vrije interpretatie van de woorden: zouden kunnen wijzen op een mogelijk emfyseem. Nou moet je ook nog weten dat emfyseem soms wel op een foto te zien is, maar zeker de diagnose van een beginnend emfyseem kan niet gemaakt worden op een foto, daarvoor zijn de afwijkingen te dubieus. Maar ja het is immigratie, als zij willen dat je naar een longarts gaat dan moet je dat doen.
Dus een afspraak met een collega in Wang gemaakt, hij was mijn baas toen ik werkte als assistent interne vorig jaar. Gisteren twee tests ondergaan. De uitslag zoals verwacht: geen emfyseem, in tegendeel de longinhoud is 120% van wat verwacht mag worden op grond van leeftijd en sexe. Tja wat wil je met 4 keer per week zwemmen en 2 keer per week naar de gym. Dus zal er een brief retour gaan naar immigration dat er in het geheel geen emfyseem aanwezig is. De testen moesten betaald worden natuurlijk, de brief is intercollegialiteit.

Crisis weer opgelost, weer 150 dollar lichter en nu maar weer wachten wat het volgende is wat immigratie uit de hoge hoed gaat toveren. Er lijkt geen einde aan te komen, in ieder geval voelt het zo. We hoopten vorig jaar dat dit jaar een saai jaar zou worden wat betreft immigratie en wat andere zaken. Nou dat is het niet geworden. Vorige aanvraag afgewezen. Opnieuw Engelse testen doen. Opnieuw alle officiele dokumenten aanvragen hier en in Nederland. Opnieuw keuringen doen. En als toetje het emfyseem gedoe.

Voor eenieder daar in het kille hoge noorden een zalig kerstmis en knallende overgang naar 2010.

Jos

De kleuren van de Kerst

1 December begon de zomer... en nu, eind december is het bijna Kerstmis. Het blijft vreemd, die combinatie van warmte, zon en Kerst. Geen kaarsjes, snik snik... die zouden smelten in de warmte. Maar wel heerlijk buiten eten, vlug zwemmen in de lunchpauze (Jac) en genieten van de zomer. Het zal altijd een vreemde combinatie blijven.

Zomer gaat gepaard met hoge tot soms extreem hoge temperaturen (de eerste hittegolf is al geregistreerd einde lente, in November!). En door die hitte ook met onweersbuien en stormen. En soms is de wind zo heftig dat we vrezen voor ons schaduwdoek, en dat maar oprollen. En alle potplanten dicht bij huis in een hoekje zetten, met de tafel en stoelen. We hebben in de 2e storm, afgelopen donderdag, 1 roos verloren... (An, hoe heten die ook alweer in het NL? Hier standard rose, en dat is geen stokroos, maar zo eentje die op stam ge-ent is, weet je wel? Is dat een stamroos?). We hebben onszelf maar een Kerstcadeautje gedaan en een nieuwe gekocht, een prachtig oranje-gele die ook nog heerlijk geurt.

En tja, die Kerst, die komt dan toch ineens heel dichtbij. Lastig om in de stemming te komen in short, shirt en op slippers. Dus moet je elke gelegenheid aangrijpen om het Kerstgevoel te krijen. Vanaf mid November klinken de kerstliedjes al in de winkels, zijn de reclames gericht op Kerst en de etalages ook. Ik heb braaf gewacht tot het weekend na Sinterklaas om de Kerstboom op te zetten: Sint en Piet wisten ons toch weer te vinden met heerlijke chocolade-letters, en we kregen 5 december zelfs iets in onze schoen!!

De boom (een echte, die geuren zo lekker) staat nu dus al 2 weken te gloreren in de kamer. En afgelopen woensdag was het weer de jaarlijkse Carols by Candlelight; nee, dit jaar zong ik niet mee. Kerry en ik hadden de aankondiging in de krant gemist. We hebben met Scott en Jos, en Laura en Campbell (kids van Kerry & Scott) in het publiek genoten dit jaar. Het was "slechts" 38 graden, dus we waren heel blij toen de zon onder ging! De koelbox met picknick hapjes en drankjes werd blijmoedig goeddeels geleegd; vooral de kersen gingen erin als zoete koek :)

En vandaag heb ik eens de kleuren van de Kerst in onze tuin op de gevoelige plaat vastgelegd. Onze speciale gumtree (een Ficifolia met fluorescerend oranje bloesem, je kent me...) bloeit zowaar dit eerste jaar al volop! De rozen doen het ook goed, en de overige planten groeien boven verwachting. Tegelijk met de nieuwe roos hebben we een Thaise rode peper aangeschaft; decoratief, en lekker!

Wij moeten allebei tot de Kerst werken, maar hebben de 25e vrij, en zijn weer bij Kerry & Scott uitgenodigd met hun wederzijdse ouders en 3 van de 4 kids met partners.

Ik ben lekker een weekje vrij daarna, en begin dan in het nieuwe jaar weer te werken. Jos werkt door, maar is Oudjaarsavond wel thuis (al moet hij de 1e januari om 8u weer present zijn).

In mijn vrije week verwachten we vrienden van ons uit Adelaide, die Jos op zijn verjaardag met een bliksembezoek verrast hadden. We zullen wat uitstapjes samen maken, maar zij gaan ook zelf de omgeving hier een beetje bekijken; het is hun zomervakantie. Met hen, en waarschijnlijk nog wat meer mensen, vieren we Oud & Nieuw.

Ja; we hebben van diverse kanten gehoord over de -10grC overdag, de -15grC 's nachts en de schaatskoorts bij jullie. En nee; dit is geen ogen-uitsteken-bericht. Dit is de aanloop naar Kerst in Aussie zoals die er voor ons uitziet.
We wensen jullie allemaal hele fijne, warme Kerstdagen, en een gezond en gelukkig Nieuwjaar!!

Jac (terwijl Jos op de piano Fur Elise speelt).