DOCTOR Jos

YESSSSS!!!!!!!!!!!!!!!

Jos is geslaagd voor z'n laatste artsexamen!!!

Dus nu kan hij eindelijk landelijk geregistreerd worden. Tot nu toe was zijn registratie beperkt tot het ziekenhuis waar hij nu werkt en maar voor 5 jaar, maar met die landelijke registratie ligt heel Australie voor onbeperkte tijd voor hem open.

Afgelopen zaterdag heeft hij in Adelaide examen gedaan. De woensdag ervoor zijn we samen rustig die kant uit gereden, paar uurtjes rijden per dag en af en toe een heel of half golfbaantje lopen.

Zaterdag was zenuwslopend; Jos zat in de middagsessie, dus je wacht de hele ochtend totdat je eindelijk mag. Hij moest zich om 12 uur melden, en het examen begon om kwart voor twee, dus dat was wederom een nerveus-makende bedoening. Vervolgens moest iedereen 16 casussen doen in 10 minuten per casus, met om de 4 casussen een ruststation.

Na afloop dacht hij het redelijk gedaan te hebben, maar je weet niet echt wat ze willen zien en horen natuurlijk. Het bleef zo spannend, dat hij gisteravond maar moeilijk in slaap kon komen, wetend dat de uitslag vandaag bekend zou worden.

Vanochtend stond de uitslag op het internet, en zijn nummer staat onder het lijstje geslaagden!

Normaal gesproken zouden we dat natuurlijk vet vieren, maar Jos moet vanmiddag en vanavond werken, dus dat bewaren we nog even tot het weekend.

Voorlopig blijft Jos lekker werken op de eerste hulp van het ziekenhuis in Wangaratta, het bevalt hem daar goed. Wat de toekomst brengt; vanalles mogelijk, we zien het wel. In ieder geval is er de rust dat hij niet alleen overal in dit land maar ook voor voor zolang als hij wil mag werken.

Dit was nog de laatste officiele hobbel in onze emigratie naar Australie, en die heeft Jos met glans overwonnen; wat een kanjer! Hij is nu eigenlijk voor de 2e keer geslaagd voor z'n artsexamen, dus mag zich zeker terecht die titel aanmeten. Ik ben beretrots! En we zijn natuurlijk enorm opgelucht dat dit klaar is. Misschien moeten we maar een boekverbranding organiseren om de niet meer benodigde examenbundels en -krabbels ritueel te verbranden :)

Jac

Water

De laatste weken lijkt het thema van ons leven "water" te zijn.

De afgelopen winter, met name in augustus en september, is er zoveel regen gevallen dat we voorlopig uit de droogte zijn in grote delen van New South Wales en in Victoria (ten zuiden van ons). Het eerste weekend van september waren er overstromingen, o.a. rondom Wangaratta, waardoor Jos ineens gebeld werd of hij op zondag kon werken omdat een andere arts niet bij het ziekenhuis kon komen door overstroomde, afgezette wegen.

Wij hebben geen last gehad van overstromingen omdat we op een heuvel wonen. Wel hebben we waterschade gehad in onze garage; bij het bevestigen van de zonnepanelen vlak voor de winter heeft iemand vergeten een dakpan goed terug te leggen, en daardoor kregen we al die regen op het plafond van de garage. De installateur zou dit laten maken, maar het vereiste maanden van vragen, zeuren, en uiteindelijk dreigen met een klacht voordat er eindelijk een begin werd gemaakt met de herstelwerkzaamheden. Afgelopen weekend is het beschimmelde stuk van het plafond verwijderd, en inmiddels is het werk zover gevorderd dat er alleen nog maar geverfd hoeft te worden... maar de afgelopen dagen heeft het zoveel geregend dat het daarvoor te vochtig is.

We hebben in 3 dagen tijd meer dan de voor october gemiddelde 50mm regen gehad; 80 mm in totaal, waarvan vandaag alleen al haast 50mm. Dat heeft opnieuw tot overstromingen geleid, onder andere aan het andere eind van Thurgoona (ons dorp), richting Hume Lake, op een zeer laag gelegen weg. Ik ben er zojuist geweest; de politie heeft de weg nog niet afgesloten, maar adviseert er alleen met een 4 wheel drive doorheen te rijden; ik heb er paar gezien die het risico namen, en dan nog alleen heel langzaam. In de foto's bij dit bericht zou op geen enkele foto water te zien moeten zijn...!

Op het nieuws zie ik dat in nabijgelegen dorpen huizen overstroomd zijn, en ook de golfcourse in Thurgoona is op het moment een rivier; wij zijn wederom blij met die heuvel waarop wij wonen.

De aanleg van ons zwembad past natuurlijk ook in het water-thema; al ligt de aanleg deze week stil vanwege... juist, de regen. Het is te nat voor het storten van het beton rondom het bad en voor de betongeulen waarop de nieuwe stutmuurtjes gebouwd moeten worden.

Het laatste water-item is... een geplande cruise! We hoorden dat helaas het geplande bezoek uit Nederland tijdens Kerst en Oud & Nieuw niet door kan gaan, maar wij hadden wel allebei vrije dagen genomen. Dat is nogal lastig in die tijd, en Jos heeft al te horen gekregen dat het niet meer mogelijk zal zijn om allebei deze feestdagen vrij te hebben. Nu hadden we de vrije dagen dus die wilden we goed gebruiken; Jos kwam met het idee voor een cruise, en inmiddels hebben we iets uitgezocht en geboekt. Vreemd genoeg zijn cruises hier zo'n beetje de goedkoopste manier van vakantie vieren.

We vertrekken kort na de Kerst, en varen vanuit Sydney naar een aantal Pacifische eilanden in New Caledonie en Vanuatu (voordat we hier woonden wisten we niet eens van het bestaan van die landen af...), ten noord-oosten van Australie. Oud & Nieuw vieren we aan boord, dat lijkt me heel apart.

Hopelijk is het dan inmiddels wel droog! :)

Jac

PS: en dan heb ik me ook nog aangemeld voor waterpolo dit seizoen...

De Pool

Na twee jaar maaien, graven, planten, bemesten en wat je allemaal nog meer kunt bedenken, hebben we een gezellig en leuk plekje bewerkstelligd.
Na een halve dag is twee jaar zwoegen gedeeltelijk teniet gedaan ....












Maar daar hopen we dan ook wel wat voor terug te krijgen al lijkt het op dit moment meer op een "war zone" zoals dat hier genoemd wordt.

Ik heb me persoonlijk een beetje verkeken en verkeerd ingeschat wat de precieze consequenties nou eigenlijk zijn van ons besluit om een zwembad aan te laten leggen.

Vier van de acht lillypilly's die na veel zwoegen en hakken zijn gepland, moesten eruit. Ze zijn in de anderhalf jaar flink gegroeid en net bezig aan een groeispurt van de lente. Ze zijn verplaatst naar elders in de tuin maar een ervan heeft het niet overleefd. Tja, iets verplaatsen in het voorjaar, is waarschijnlijk ook niet het goede moment.

De fruitboompjes die we het eerste jaar dat we hier woonden bijna hebben laten uitdrogen en uiteindelijk verplaatst hebben, die begonnen het nu weer echt goed te doen. Veel nieuwe takken, kortom ze waren eerst op sterven na dood maar zijn goed hersteld. Komt Wayne, de "pool guy" naar ons toe: "Die boompjes die moeten er wel uit anders kunnen we het niet mooi vlak maken". Okay, kiezels eruit, irrigation eruit, de begrenzing rondom eruit, beton dat aan die blokken is blijven hangen eraf hakken, boompjes eruit en weggegeven aan Kerry en Scott want om ze over 2 maanden of zo weer terug te plaatsen, dat gaan ze zeker niet overleven.

Het computergestuurde irrigatie system wat ik had aangelegd moest eruit, gelukkig kan de helft van de slangen in de grond blijven liggen. Inmiddels heeft een loodgieter het water al weer opnieuw aangesloten en de irrigatie modules ook al weer lekvrij gemonteerd. Ik moet nu nog opnieuw de slangen ingraven zodra de werkzaamheden rondom de pool klaar zijn.

De met bloed zweet en tranen ingegraven paal bij het terras om het schaduwdoek te bevestigen moest eruit, aanvankelijk omdat we dachten dat daar een lek in de waterleiding zat, later omdat hij in weg zou gaan staan. Dus hebben we ineens geen mogelijkheid meer om schaduw op het terras te hebben. Midden in de zomer hier is dat niet met het leven verenigbaar. Dus maar een afspraak gemaakt om een overkapping over het terras te laten bouwen. Ettelijke duizenden dollars later is ook dat geregeld, de bouw begint hopelijk eind deze maand.

Daar waar het zwembad inmiddels is geplaatst, ligt de grond ongeveer 80 cm lager, we hebben dus ineens een afgrond van 80 cm in de tuin die ondersteuning moet hebben van een "retaining wall". Daar zijn we gisteren op uit geweest en de blokken daarvoor zijn inmiddels besteld, het moet alleen nog even gebouwd worden. Waarschijnlijk gaat een professional de onderste laag leggen waarna ik de rest voor mijn rekening ga nemen. Het spul is namelijk zo gemaakt dat je het alleen maar hoeft op te slapelen zoals met lego blokjes. Nou, ik geloof dat ik dat zelf wel kan.
Bovenop de retaining wall of erachter, de berichten wisselen hier nogal eens over, moet een pool fence komen, dit is wettelijk nodig hier in Aussieland. Desondanks verdrinken er nog steeds veel kinderen omdat het hek wordt opgelaten of om andere redenen. Wat dan ook, we hebben weliswaar geen kinderen, toch moet er een hek komen. Bovendien moet de schutting opgehoogd worden omdat kinderen over de schutting zouden kunnen klimmen en dan in het zwembad zouden kunnen belanden. Nou is die schutting aan de straatzijde 180 (net hoog genoeg) en aan de buurmans zijde varierend van 180 tot 160 (niet hoog genoeg). Dus moet er 20 cm extra op de schutting. Dat er aan de kant van de buurman een hek staat van ongeveer 1 meter die als een soort trap gebruikt kan worden, daar wordt niets over gezegd. Tja, bureaucratie, daar weten we inmiddels alles van.

Al met al; het begin is gemaakt. Het ziet er nog niet naar uit, maar de bedoeling is dat we begin december weer een leuk plekje, nu met zwembad, terug hebben.
Jos